اخبار روز سینمای ایران وجهان
تاریخ : پنجشنبه ٢٠ بهمن ۱۳٩٠
نویسنده : حمید رضا صالحی
نظرات ()

کارگردان: مهدی‌کرم‌پور
بازیگران: بهرام رادان، هدیه تهرانی، مهناز افشار، آتیلا پسیانی، فرهاداصلانی، برزو ارجمند، امیدروحانی ، مهران مدیری.

فیلم پل چوبی

پل‌چوبی معبری بود بر خندق شمالی تهران؛ مابین پایتخت و ییلاق شمیران؛ محل اتصال تهران قدیم و جدید. اینجا و اکنون محله پل‌چوبی یادگار گذشته است؛ نامی به جا مانده در قلب شهر پرهیاهو؛ محل رخداد عاشقانه‌ای آرام. این احتمالا مهم ترین پیشنهاد سینمای جریان اصلی در جشنواره امسال است که قرار است در آن حرفه‌ای‌گری و رعایت قواعد بازی، در کنار و همپای مضامین دلخواه و مورد علاقه فیلمساز، اهمیت یافته باشد؛ پربازیگرترین فیلم جشنواره سی‌ام که به صورت توامان هم هدیه‌تهرانی و بهرام رادان را دارد و هم مهنازافشار و مهران مدیری را! حالا خیلی‌ها می‌خواهند پل چوبی را ببینند تا پی ببرند چه رمز و رازی پای این همه ستاره محبوب را به این فیلم باز کرده است.

رئیس اسبق شورای صنفی نمایش و کارگردان فیلم‌های «جایی دیگر»، «چه کسی امیر را کشت؟» و اپیزود «تهران: سیم آخر» از فیلم «طهران، تهران» در همان اولین ساخته‌اش نشان داد آنقدر جاه‌طلب هست که ابایی از ترکیب فیلم زنده با انیمیشن نداشته باشد. در دومین فیلمش هم انبوهی از بازیگران محبوب را گردهم آورد تا داستانی را به شیوه‌ای کاملا غیرمتعارف روایت کند. تجربه سوم درواقع فیلمی میان‌مدت بود که در آن حرف‌ها و دغدغه‌های فیلمساز بیشتر از قصه‌گویی مورد توجه قرار گرفته بود. یک واکنش سریع و تند اجتماعی که به‌لحاظ لحن و حال‌و‌هوا درست در نقطه مقابل اپیزود مهرجویی قرارداشت.

خسرو نقیبی منتقد، روزنـامـه‌نگار و فیلمنامه‌نویس همراه کرم‌پور از «جایی دیگر» به این سو، طرح پل‌چوبی را از مدت‌ها پیش نوشته بود؛ طرحی که در سال‌های اخیر چند باری توسط او و کرم‌پور بازنویسی شد و هربار شکل تازه‌ای به خود گرفت و در نهایت هم کنار گذاشته شد برای فرصتی مناسب‌تر. یک قصه عاشقانه در بستری ملتهب که زمزمه ساختش از 2سال پیش جدی شد و با یک بازنویسی کامل به مرحله تولید رسید. پل چوبی براساس فیلم مشهور و محبوب «کازابلانکا» ساخته شده است. البته خبری از بازسازی نیست و تنها از خط اصلی قصه کازابلانکا استفاده شده. یک داستان عاشقانه که در اینجا رخدادهای معاصر جای جنگ جهانی دوم را گرفته‌اند.

عوامل پشت و جلوی دوربین از بین بهترین و حرفه‌ای‌ترین اهالی سینما انتخاب شده‌اند. طبق سلیقه و پسند کارگردان، خبری از چرکی و سیاهی به قصد واقع‌نمایی نیست و سروشکل فیلم شیک و شکیل حفظ شده است. در شرایطی که سینمای ایران به‌لحاظ اقتصادی در شرایط چندان مناسبی به‌سر نمی‌برد، کارگردان «چه کسی امیر را کشت؟» به عنوان سازنده یکی از غیرمتعارف‌ترین فیلم‌های سینمای ایران در دهه80، دهه90 را با فیلمی آغاز کرده که قرار است پرفروش باشد؛ فروشی که قرار است نه با ساده‌پسندی و لودگی که با رعایت قواعد بازی به دست بیاید. البته کر‌م‌پور جاه‌طلب‌تر از آن است که تنها به گیشه فکر کرده باشد و از همین حالا باید منتظر واکنش‌های منتقدان نسبت به فیلم و نکاتش بود. زنده یاد جلال مقدم سال‌ها پیش گفته بود حرفه‌ای‌بودن به معنی استفاده‌نکردن از اندیشه نیست. در ابتذال وحشتناک سینمای متمایل به فتح گیشه و نخبه‌گرایی آزاردهنده سینمایی که قرار است اندیشمندانه باشد، خوب درآمدن فیلمی از جنس پل چوبی، اهمیتی مضاعف دارد.

منبع:همشهری


برچسب‌ها: سینمای ایران
آخرین مطالب
   
 

اخبار روز سینمای ایران وجهان