اخبار روز سینمای ایران وجهان
تاریخ : دوشنبه ٢٧ خرداد ۱۳٩٢
نویسنده : حمید رضا صالحی
نظرات ()

کارگردان : Vittorio De Sica http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/250/8/84-Bicycle-Thieves/84-Bicycle-Thieves/1-Bicycle-Thieves.jpg

نویسنده : Luigi Bartolini

بازیگران: Lamberto Maggiorani, Enzo Staiola ,Lianella Carell

جوایز :

برنده اسکار:

اسکار افتخاری بهترین فیلم غیر انگلیسی

نامزد اسکار:

بهترین فیلمنامه.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/250/8/84-Bicycle-Thieves/84-Bicycle-Thieves/1-Bicycle-Thieves.jpg

 

خلاصه داستان :

آنتونیو ریچی به زحمت توانسته شغل چسباندن

پوستر بر روی دیوار را بدست آورد. او برای انجام این کار نیاز به یک دوچرخه دارد اما در اولین روز کار دوچرخه او را می دزدند. حال آنتونیو به همراه پسرش به دنبال این دزد می گردد و...

 

دزد دوچرخه یکی از بزرگترین آثار تاریخ سینمای جهان و از بهترین های نئورئال ایتالیاست. ویتوریو دسیکا کارگردان فیلمهایی چون معجزه در میلان و امبرتو دی، در این اثر بر فقر عمومی ایتالیا بعد از جنگ دست گذاشته. چزاره زاواتینی از بزرگان مکتب نئورئال، نویسنده این اثر در کارنامه خود همکاری با بزرگترین های اروپای دهه 40 را دارد. عنوان اولیه فیلم «دزد دوچرخه» بود که پس از مدتی با عنوان «دزدان دوچرخه» معروف شد تا اشاره بیشتری به رئالیسم اجتماعی، فقر و یاس و ناامیدی دوران پس از جنگ داشته باشد.

آنتونیو ریچی فرد بیکاری است که در حاشیه شهر زندگی فقیرانه ای را با همسر و دو بچه کوچک خود دارد. ریچی که پس از مدت ها کار پیدا می کند، متوجه می شود که برای کار نیاز به دوچرخه دارد و او که دوچرخه خود را برای تهیه غذا فروخته با فروش لحاف های خانه، دوچرخه خود را باز پس می گیرد و به کار می رود. ولی در شهر در روز اول کار خود، دوچرخه اش را می دزدند و ریچی در پی دوچرخه خود شهر را زیر پا می گذارد.

داستان فیلم بسیار پویا و غیر قابل حدس است و اتفاقات مدام ما را غافلگیر می کنند. در صحنه ای که آنتونیو همسرش را پیش زن زاهد می برد و پسربچه ای سفارش می کند که مواظب دوچرخه اش باشد همه منتظر این هستیم که پس از بازگشت دوچرخه دزدیده شده باشد ولی از جای خود تکان نمی خورد.

«دزدان دوچرخه» یکی از آثار بزرگ جنبش نئورئال پس از جنگ ایتالیاست. مدرسه ای که در اواخر دهه 40 و اوایل 50 جایگاهی را برای امثال آنتونیونی، ویسکونتی و البته دسیکا فراهم کرد. روش فیلمسازی ای که فن شاعرانه و سیاست در زندگی مردم معمولی به کار گرفت.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/250/8/84-Bicycle-Thieves/84-Bicycle-Thieves/5-Bicycle-Thieves.jpgنئورئالیست ها معتقد به استفاده از فضاهای واقعی و خارج از استودیو بودند. دسیکا با استفاده از نورهای طبیعی و لوکیشن های واقعی شهر، اتمسفری عالی را برای القای واقعی بودن عناصر به کار گرفته است. همچنین استفاده از هنرپیشه های غیر حرفه ای نیز برای واقعی تر جلوه دادن داستان از ویژگی های دیگر کار دسیکاست.

طبیعت کنایی داستان – اجتماع خرد شده و در راه پیداکردن هدف و غرور- در مقابل طبیعت انسانی فیلم دسیکا در جایگاه دوم قرار می گیرد. هنر «دزدان دوچرخه» در سادگی آن است : جستجوی پدر و پسر که رفته رفته بیشتر به سوی ناامیدی میل می کند. با وجود نشانه های سیاسی فیلم، «دزدان دوچرخه» قلبا احساسات انسانی را شامل می شود. تصمیم غرورآمیز پدر خانواده برای نجات خانواده خود و امید و ایمان رو به زوال پسر خانواده به پدرش.

«دزدان دوچرخه» اثری قابل ستایش است که مشکلات دوران خود مانند بیکاری، فقر و افسردگی را به زیبایی به نمایش درمی آورد. دسیکا با نمایش پوچی زندگی روزانه و تاکید بر اعتقاده به سرنوشت جامعه، سوالی را مطرح می کند که آیا پاسخی برای مشکلات جامعه وجود دارد؟. از فرد زاهد و دیندار تا طبقه متوسط و بورژوا، تا طبقه کارگری همه آنتونیو و پسرش را با مشکلشان تنها می گذارند، انگار که هر کس برای خود زندگی می کند. اما دسیکا بر اهمیت زندگی اجتماعی با نشان دادن جماعتی از خلافکار ها و مردم محله که برای حمایت از همسایه (هرچند گناهکار) شان دور آنتونیو را گرفته بودند، تاکید زیادی می کند.

کارگردان در فیلم خود از نمادهای فقر نیز استفاده می کند. جایی که ریچی و همسرش برای فروش لحاف ها می روند، طبقه هایی از لحاف های فروخته شده را می بینیم که نشانگر وضعیت بد مالی اطرافیان آنهاست. و یا رستورانی که ریچی و پسرش در آن غذا می خورند و خانواده ای از طبقه دیگر به نمایش درمی آید.

«دزدان دوچرخه» از مرور زمان خارج و اثری جاودانه است. تاثیرگذاری این فیلم نه تنها بر آثار دوران خود، بلکه تا بعدها نیز دیده می شود. برای مثال حتی در سینمای ایران، کمتر کسی هست که «بچه های آسمان» را ببیند و یاد «دزدان دوچرخه» نیفتد. مخصوصا آن صحنه ای که پدر، پسر را با دوچرخه به مناطق پولدارنشین شهر برای کار می برد. مردی که عاشق خانواده اش است و حاضر است برای آن هر کاری انجام دهد.

آندره بازین، نظریه پرداز مطرح سینما، از «سینمای ناب» در وصف دزدان دوچرخه استفاده می کند.

دزدان دوچرخه تجربه ای به یاد ماندنی برای هر عشق سینماست.

  منبع:نقد فارسی

 


برچسب‌ها: نقد فیلم خارجی
آخرین مطالب
   
 

اخبار روز سینمای ایران وجهان