صفحه اصلی آرشیو تماس با ما نقد فیلم طلوع - فیلمستان

 

کارگردان : F.W. Murnau

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part2/5-Sunrise-A-Song-of-Two-Humans/1-Sunrise-A-Song-of-Two-Humans.jpg

 

نویسنده : Carl Mayer

 

 

 

 

بازیگران: George O'Brien,Janet Gaynor,Margaret Livingston

 

جوایز :

برنده اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن

 

برنده اسکار بهترین فیلمبرداری

 

برنده اسکار بهترین فیلم

 

نامزد دریافت اسکار بهترین کارگردانی هنری

 

خلاصه داستان :

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part2/5-Sunrise-A-Song-of-Two-Humans/1-Sunrise-A-Song-of-Two-Humans.jpg

زنی شهری که برای تعطیلات به روستا آمده،مرد دهقان متأهلی را اغوا می‌کند و سپس می‌کوشد او را به کشتن همسرش و آمدن به شهر تشویق کند و ...

 

 

 

 

 

 

می خواهم برای شما درباره فیلمی حرف بزنم که وقتی اولین بار تماشایش کردم، نفسم را بند آورد و هنوز هم در نظرم زیباترین فیلم تمام دنیا است. نام این فیلم «طلوع» است. «مورنا»، کارگردان آلمانی این فیلم، ساخت «طلوع» را در سال 1927 و مدت کوتاهی پس از عزیمت به هالیوود، به پایان رساند.تماشای «وصیت نامه دکتر مابوزه» فریتس لانگف مرا شدیداً مصمم کرده بود تا وارد عرصه سینما و کارگردانی شوم. اما در حقیقت این «طلوع» بود که دیگر هیچ شک و شبهه یی در ذهنم باقی نگذاشت. حالا می دانستم قطعاً در پی چه چیزی هستم. اصلاً دلیل ازدواج من با همسرم همین فیلم بود، اسم همسر شابرول، Aurore، عنوان فرانسوی «طلوع» است.از آن سال هایی که همراه رفقای چپ گرایم در مجله جنجال برانگیز «کایه دو سینما» نقد می نوشتم، حسرت یک چیز به دلم مانده: حسرتی که هیچ وقت نتوانسته ام پنهانش کنم و همیشه از آن شکایت دارم. من هیچ وقت نتوانستم یک نقد درست و حسابی درباره «طلوع» بنویسم. «اریک رومر» هم به اندازه من، دیوانه و طرفدار دوآتشه این فیلم بود و آن را بخشی از حریم شخصی اش می دانست.نکته جالب و بامزه درباره «طلوع» این است که فیلم در نگاه اول بی نهایت ساده، شخصی و حتی پیش پاافتاده به نظر می رسد. قصه فیلم، ظاهر ساده یی دارد و به آسانی قابل فهم است. با وجود این، فیلم موفق شده است قصه آسان و بی تکلفش را به درامی درباره طبیعت آدمی تبدیل کند. مطمئنم هر تماشاگری، پس از تماشای «طلوع» قطعاً به این نتیجه می رسد که فیلم بسیار مهمی دیده است.فیلم نشان دهنده یک مثلث عشقی میان یک مرد، همسرش و زنی دیگر هر سه بدون نام است. مرد کشاورزی است که در روستای آرام و خوش منظره اش زندگی می کند. زنی شهری دل او را می رباید و می کوشد او را به جایی در نزدیکی های شهر بکشاند. مرد ـ بالاخره ـ راضی می شود تا همسرش را خفه کند، اما نمی تواند به چنین کاری تن بدهد و به هنگام روز در شهر، این زن و شوهر، عشق از دست رفته شان را دوباره باز می یابند.

 

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part2/5-Sunrise-A-Song-of-Two-Humans/16-Sunrise-A-Song-of-Two-Humans.jpgمورنا تاریخ هنر خوانده بود. شاید حتی بتوان «طلوع» را به نوعی، فیلمی درباره تاریخ نقاشی دانست. دقایق ابتدایی فیلم را تصاویری سوپرایمپوز شده از یک قطار و مردمی که برای رفتن به تعطیلات از آن پیاده می شوند، تشکیل داده است. این تصاویر شبیه تابلو های Art Deco سبکی که از تصاویر ساده سود می جست و در سال های 1920 تا 1930 مورد توجه عموم مردم اروپا و امریکا قرار گرفته بود هستند. ناگهان به بیرون شهر می رویم و تصاویر شبیه آثار «بروگل» می شوند. در ادامه، شناور شدن نی ها روی آب مرا به یاد «ایو تانگی» نقاش سوررئالیست می اندازد. نما به نمای فیلم، به شکلی غریب و غیرعادی زیبا است. مورنا از تکنیک های متعددی برای رسیدن به هدفش، استفاده کرده: زاویه های نامعمول، حرکت های چرخشی و مارپیچی دوربین، تدوین و... با این وجود می دانسته کی می بایست به سمت سادگی برود. مثلاً در سکانسی که کشاورز و همسرش روی دریاچه مشغول قایق سواری هستند و چند لحظه قبل کشاورز برای غرق کردن همسرش دست به کار شده بود. «جرج استیونس» دقیقاً همین سکانس را در «مکانی در آفتاب» بازسازی کرده است اما استیونس خودش را ملزم می دید تا در آن سکانس از موسیقی، زاویه های پیچیده دوربین و نماهای بلندی که محیط اطراف را به نمایش بگذارند، استفاده کند. مورنا این سکانس را به سادگی از نقطه دید مرد روایت می کند و حقیقتاً تصاویر او فوق العاده قوی تر و تلخ تر و به مراتب شاعرانه ترند. شما تا زمانی که طلوع را تماشا نکنید معنی واقعی کارگردانی را نمی فهمید، چون در این فیلم می توان «کمال گرایی محض» را به وضوح دید. همان طور که بارها و بارها در کایه دوسینما هم نوشتیم، تکنیک های بصری در خلق یک دنیای تخیلی، به مراتب مهم تر از فیلمنامه هستند.من همیشه در بیان تصویری و ساختار و ریتم تدوین، در کنار روایت صرف قصه فیلم هایم، مستقیماً از مورنا تاثیر گرفته ام. «طلوع» اوج دوران سینمای صامت است. اما مورنا این توانایی را داشت که در مواجهه با پدیده سینمای ناطق، صدا را نیز به مجموعه اثرش اضافه کند. مثال خوب این ادعا ورسیون های صامت او از دو نمایشنامه «تارتوف» مولیر و «فاوست» گوته است که هر دو قابلیت ساخته شدن به صورت ناطق را هم داشتند. هیچ وقت فراموش نمی کنم که مورنا در سال 1931 در جریان یک تصادف جان باخت. او آن زمان 44 سال بیشتر نداشت. او تمایلات غیرعادی داشت و شایع است در زمان تصادف اتومبیل حواس پرتی راننده و بازیگوشی مورنا، باعث مرگشان شد.

منبع:نقد فارسی

 


آخرين مطالب

» بنر ( دوشنبه ٢٥ بهمن ۱۳٩٥ )
» سریال ما فرشته نیستیم ( چهارشنبه ۱٤ اسفند ۱۳٩٢ )
» گزارشی از پشت صحنه خوب بد زشت ( سه‌شنبه ۱۳ اسفند ۱۳٩٢ )
» تصویربرداری «روزهای بد به در» به نیمه رسید ( سه‌شنبه ۱۳ اسفند ۱۳٩٢ )
» عکس های جدید سریال پایتخت 3 ( سه‌شنبه ۱۳ اسفند ۱۳٩٢ )
» نقد و بررسی فیلم August: Osage County آگوست: اوزیج کانتی ( شنبه ۳ اسفند ۱۳٩٢ )
» نقد و بررسی انیمیشن The Lego Movie فیلم لگو ( شنبه ۳ اسفند ۱۳٩٢ )
» نقد و بررسی فیلم RoboCop پلیس آهنی ( شنبه ۳ اسفند ۱۳٩٢ )
» نقد و بررسی فیلم The Monuments Men مردان آثار ماندگار ( شنبه ۳ اسفند ۱۳٩٢ )
» نقد و بررسی فیلم Her او ( شنبه ۳ اسفند ۱۳٩٢ )
 

تبلیغات

:

درباره ما

:
:
:
:
: